Olga & Marijgje

Variatie op "Zweedse appeltaart"

Zonder appels, met tutti frutti! Dat smaakt naar meer!

 

Nodig voor de bodem:

• 150 gram boter
• 150 gram suiker      
• 1 ei 
• 180 gram tarwebloem 
• 2 theelepels bakpoeder

Voor de bovenlaag:

• zakje tutti frutti
• walnoten
• 2 dl creme fraiche
• 100 gram suiker
• 2 eieren

Verwarm de oven op 200 C.  Laat de tutti frutti wellen in wat water. Vet een bakvorm in van 24 cm doorsnee. Smelt de boter en roer de suiker hierdoor heen. Meng de bloem met de bakpoeder. Voeg de boter met suiker en het ei toe. Doe dit deeg in de bakvorm en bak het 10 minuten in de oven.

Klop ondertussen de creme fraiche, de suiker en eieren door elkaar. Haal de bakvorm na 10 minuten uit de oven en giet de creme fraiche + over de bodem. Verdeel de tutti frutti en de walnoten er over. Bak de taart 30 -35 minuten.

something old, something new.....

Soms moet je spullen vervangen, omdat ze oud of vies zijn, of omdat je gewoon zin in iets nieuws hebt. Ik heb er moeite mee. Ik hecht te veel aan alles om me heen en helemaal wanneer iets erg functioneel is doe ik daar niet zo maar afstand van, of het nu vies of kapot is; het werkt en ik ben er aan gehecht.

Mijn vertrouwde speldenkussen, gemaakt van restjes van mijn eerste naaiprodukten en gevuld met moeders panty's  -oh, wat prikken panty's toch lekker!-  heb ik 27 jaar geleden gemaakt. Een leuk, gezellig dinkje, als ik een speldenkussen even met dergelijke woorden mag omschrijven.                                                

Op het moment dat de bovenkant zo gaar geprikt was, dat de spelden rechtstreeks in de panty's verdwenen, was het tijd om tot vervanging over   te gaan. Nou, niet helemaal vervanging, een nieuw hoesje will do the trick.                                                                                                                               

De bovenkant is van een restje van de nieuwe bekleding van de wieg van vriendin D. Onze viltvriendin M. is zwanger, maar had al eens eerder de babyspullen opgeruimd. Met zijn drietjes hebben we ons op de wieg en bekleding gestort. Na alle baby's die in de wieg hadden gelegen, was er een frisse bekleding nodig. Wat geeft hoofdsmeer van baby's toch vieze vlekken!             

In een wit vilten dekentje hebben we onze "eigen" motiefjes verwerkt tot 1 ontwerp. Ons  kleurgebruik  is enorm verschillend, grappig om te zien dat door voor 1 kleur te kiezen we toch tot een harmonieus geheel zijn gekomen. Goed gevoel om zo met zijn drietjes samen te werken.

a damp, grey Tuesdaymorning

Een vochtige grijze dinsdag, goede ingredienten voor een sombere dag. Ik heb besloten om te genieten van het mooie ervan. Er op uit en genieten van de kilheid, grijze luchten en natuurschoon. Al die tinten grijs/groen en blauw/grijzen.  

Warme kleren aan en straks een bak dampende koffie.                                                                      

De kenners onder u hebben het vast al herkend; Alice Starmore's "The Celtic Collection"  heeft me laten wegdromen in een fantastisch landschap. Tsja, als het niet kan zoals ik graag zou willen, dan maar vluchten in een boek. Dit boek stond zondag in de etalage van de Slegte, af en toe hebben ze een uitschieter. Ik heb nog geprobeerd af te dingen - het kaft van het boek is beschadigd en eigenlijk vind ik de prijzen  van tweehandsboeken bij de Slegte veel te hoog- maar de als altijd stugge tante achter de balie wilde niet wijken.  Dan maar geen Alice Starmore-hoogstandje. Thuis ben ik meteen op Amazon en Marktplaats gaan kijken, en zag daar hoge prijzen en biedingen. Ai, zat de Slegte dit keer toch niet zo gek met de prijs? Op kruipende knieen dan toch maar terug naar de winkel? Gelukkig doet H. aan lunchwandelen en wilde hij de aankoop doen. Met een diepe knieval aan de Slegte ben ik dan nu de trotse bezitter van dit boek:                                                         

Op de 1e Stitch 'n Bitchdag Nederland in de van Nelle Ontwerpfabriek in 2006, heb ik een lezing gevolgd van Alice Starmore. Geillustreerd met dia's hield zij een inspirerend verhaal over haar ontwerpen, haar inspiratiebronnen, haar kleurgebruik, garens en breimotieven. Alsof ik weer op de opleiding zat, breien op hoog niveau. Eigenlijk zou je gewoon even bij zo'n vrouw moeten kunnen binnen lopen en onder het genot van thee of koffie even bijbreikletsen. Zolang dat nog niet kan, is het maar goed dat ik dit boek heb.

Wat is ie mooi!

Na het zien van de film "Julie and Julia" heb ik een doel gevonden; een doel om voor te sparen. Hij is zo mooi, rood/oranje, zwaar en als je hem ziet kun je de inhoud er al bij ruiken. Hij heeft veel klasse, want hij is niet goedkoop. € 165.- om precies te zien.

Natuurlijk kan ik hem ook wel meteen kopen, maar wat zal het een zoet gevoel zijn, het moment dat ik hem bij elkaar gespaard heb. Zo zoet dat elk gerecht dat er in wordt gemaakt altijd goed zal smaken. Ik kan het nu al bijna proeven, mijn eigen gemaakte boef bourguignon.

Vanmiddag ga ik het gerecht alvast uitproberen, zodat ik -als het moment daar is- beslagen ten giet-ijs-er kom. Heb vanochtend gestruind in mijn kookboeken, de boeken van J.O. weer eens doorgenomen en uiteindelijk een goed recept gevonden. Voor het gemak ga ik er van uit dat dit recept beter gaat lukken dan onderstaande foto, maar goed, voor een dosis inspiratie moet je wat over hebben.  Let's start cooking! 

Tekenen

In de meeste schetsen en ontwerpen voor dessins die ik maak, vereenvoudig ik bloemmotieven, meestal rozen. Meestal niet zo tevreden over het tekenresultaat heb ik besloten om mijn tekentalent  naar een hoger niveau te tillen. Ik heb me ingeschreven bij een cursus. Volgende week begin ik met de cursus Oosters penseelschilderen. Eigenlijk heb ik helemaal niets met Oosterse tekeningen, maar in de beschrijving van de cursus werd oa  genoemd dat er aandacht werd geschonken aan het "in een paar lijnen de essentie van een voorwerp neerzetten", en dat is wel iets waar ik misschien wat aan heb. Ben benieuwd wat er via mijn vingers uit de oosterse penseel gaat vloeien. 

Vorige week was ik op bezoek bij de ouders van H. en daar zag ik dit werk aan de muur hangen.Een lief'lijke afbeelding; 3 vogeltjes in een tak. Eigenlijk lijkt het wel een beetje op de oosterse werken die ik denk tegen te komen tijdens de cursus. Een leuk, schattig werkje, kan niet lezen van wie het is. Misschien was ik iets te enthousiast; gister kreeg het cadeau. Heel lief. Het heeft een leuke plek gekegen in mijn huis. Nu nog zelf aan de slag.

Landscape Knitting op Schier

Afgelopen zaterdag was Landscape knitting at Schiermonnikoog. Met een kleine delegatie van SnB Fryslan zijn we afgevaren naar Schier. Heerlijk om met een aantal gelijkgestemden iets dergelijks te ondernemen; goede gesprekken, lekkere koffie en taart, regen, zeehonden, lachsalvo's en natuurlijk wol en breiwerk.

foto Marion

foto Marion

Siem en haar finishing touch, met naald en draad. Mijn voorkeur ging uit naar tie-raps, die ik onlangs ook in hele leuke kleurtjes heb gezien. Hulde aan deze eenvoudige, puur functionele schoonheid!

foto Marion 

Fryske pompebledjes in een rode-appeltjesboom.

Deze dag vraagt zeker om een vervolg voorjaar 2010!

Coraline part #

Coraline schiet op, ben aan het minderen bij de schouders; ik blijf het zeggen; wat maakt Ysolda geweldige patronen. Het wordt tijd om haar eens persoonlijk op te zoeken in Edinburgh.... 

De kip van mr. Butler begrijpt niets van mijn idolaat zijn van Coraline en haar ontwerpster. En ik vond haar kam nog wel zo mooi kleuren bij de rode draadjes bij de mouwaanzet!

Verder staat er een big Suzy op de pennen, alleen de bodem nog en Sophie III is in de maak.Foto's volgen later, er zijn goede berichten in die richting!

Wat ik me onlangs afvroeg: zou m'n eigen "Mussa en Garfinkel"; de zwaaiende man achter de man met die Guinness zich ooit eens hebben afgevraagd of de foto gelukt is? Hoeveel van dergelijke vreemden zitten er in mijn fotoboeken, zwaaiend of min of meer per ongeluk. En enger nog; bij welke mensen allemaal zit ik in het fotoboek?!

"...als je kijkt, kijk dan goed!"

Back in 1998: een bezoek aan North Devon; een mooie dag, wakker worden met uitzicht op de Atlantische oceaan en ons klaarmaken voor een dagje Ilfracombe. Ik pak mijn Praktika om een mooie foto van the marvelous view te maken. Helaas deed deze camera het niet, wat nu, hij deed het altijd. Wat gefrunnik aan objectief, batterij en wat er al niet los kon, maar hij bleef het niet doen. In Ilfracombe naar de plaatselijke fotograaf, ook hij kon de camera niet aan de praat krijgen. Een wegwerp-camera dan maar gekocht.

5 juli 2008; dezelfde marvelous view, ons klaarmaken om de dagje Ilfracombe te doen. een foto willen maken van het geweldige uitzicht met mijn digitale Canon. Knopje omdraaien, maar er gebeurt niets. Batterij leeg? andere er dan maar in. Geen reactie, geen enkel teken van leven. Plotseling kreeg ik een soort deja-vu gevoel over me, dit was eerder gebeurt en ook op deze zelfde plaats. Erg vreemd. En erg vervelend want nu kon ik geen foto's meer maken van het landschap dat ik zo enorm mooi vind en waar ik me zo thuis voel. De camera doet het niet meer, geen sprankje hoop.

Op de dag dat mijn camera het niet meer deed is 's avonds mijn vader overleden. Hij had een identieke camera en deze heb ik een paar maanden geleden gekregen. Een fijne camera, maar hij heeft wat kuurtjes. Ik wilde graag ooit eens een digitale spiegelreflex camera en de grote stap om die te kopen heb ik in februari gezet. Een Canon Eos400, een heerlijke camera. Het weekend voor mijn korte reis naar England afgelopen week,deed het knopje waarmee je het geheugenkaartje in  en uit de camera kunt halen, het niet meer. Gelukkig zit er nog garantie op de camera, maar ik ben hem nu wel minstens 3 weken kwijt! Jammer, jammer want ik had zo'n zin om de gewone dingen van het dagelijks leven in England te fotograferen; de groenteman op de hoek, mensen in de rij voor de bus. Maar ik had natuurlijk nog mijn vader's camera! Deze kon mee!

12 september 2009; 's ochtends op de boerencamping van de alleraardigste mr Butler in Danehill. We gaan een bezoek brengen aan de bohemian wijk in Brighton, gezelllige rommelmarkt bezoeken en aparte winkeltjes langs. Na het ontbijt even rustig de boerderij verkennen en het leek me een leuk idee om  Sophie te midden van alle kippen op de boerderij te fotograferen. Mr Butler gaf nog de tip om wat brood te strooien, dan kon ik een mooie foto maken. Wat door de knieen buigen, iets meer naar voren en afdrukken maar. Tsja jammer, mijn camera doet het niet.  Bijna te onwerkelijk om te geloven, "mijn camera doet het niet"! De batterij is opgeladen, de dag ervoor deed hij het nog. Ik geef me over aan een hogere macht. Kennelijk is het niet de bedoeling dat ik via een lens geniet van England en direct mijn omgeving moet registreren. Wat moet ik direct zien en niet via een lens? Ik heb een schetsboek meegenomen en af en toe tijdens een wandeling iets geschetst. Af en toe een foto met H's camera gemaakt, oh stel dat deze ook stuk gaat? Maar dat is niet mijn camera, dat is goed! Ik heb er een raadsel bij, ik moet denk ik nog eens terug om er achter te komen om wat de kosmos mij wil vertellen. Ik vrees dat ik er nooit achter kom.

Off to England.......

......to get some groceries and INSPIRATION!

Sophie

Sophie is klaar, erg knuffelbaar en vraagt om meer Sophies te breien. De tweede moet alleen nog een snoetje.                                                                                     

Wat een heerlijk patroon, zo doordacht! Ysolda heeft meer mooie patronen,  ingenieus bedacht en goed uitgewerkt. Ze gebruikt meerderingen en minderingen zoals dat  nooit in mij zou zijn opgekomen. De oortjes van Sophie zijn zo mooi vormgegeven, ik kan er een bloemlezing over houden! Op naar Sophie 2 en 3.